Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010

"Κλέβουν κέικ ή ένα τσουρέκι. Κάνουμε τον σταυρό μας"

"Κλέβουν κέικ ή ένα τσουρέκι. Κάνουμε τον σταυρό μας"

Μετά τις οργανωμένες ληστρικές επιδρομές, την απειλή και την αφαίρεση ανθρώπινων ζωών και την αφαίμαξη περιουσιών, τώρα προστίθενται και οι ληστές του... μεροκάματου.

Πρόκειται για άτομα που δρουν κυρίως σε συνοικίες προσπαθώντας να εξασφαλίσουν έστω μία πενιχρή λεία, όπως 10 ή 20 ευρώ. Ακόμη και γι’ αυτά όμως τα λίγα χρήματα είναι ικανοί να κάνουν τα πιο μεγάλα και πιο σκληρά εγκλήματα...


Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες από αστυνομικές πηγές, η οικονομική κρίση και η ανέχεια της εποχής έχει ωθήσει στις ατραπούς της μικροπαρανομίας ακόμη και ανθρώπους που δεν έχουν απασχολήσει ποτέ τις αρχές και είχαν -μέχρι πρότινος τουλάχιστον- λευκό ποινικό μητρώο.

Οι ληστές του... μεροκάματου χτυπούν συνήθως μικρομάγαζα, δηλαδή ψιλικατζίδικα και περίπτερα, ενώ σε πολλές περιπτώσεις και όταν δεν είναι οπλισμένοι, συλλαμβάνονται επ’ αυτοφώρω από τους ιδιοκτήτες αυτών.

Ενα τέτοιο περιστατικό αφηγείται στην «Espresso» ο Μπάμπης Κλούρας, που είναι ιδιοκτήτης ψιλικατζίδικου στην περιοχή του Αγίου Νικολάου. «Οι κλοπές και οι ληστείες αποτελούν πλέον καθημερινό φαινόμενο και ειδικά σε αυτή την περιοχή όπου διατηρώ το κατάστημά μου. Εχουν αποπειραθεί τουλάχιστον πέντε φορές να με κλέψουν, και μάλιστα σε μία περίπτωση συνέλαβα τον δράστη με τα χρήματα ανά χείρας την ώρα που ήταν έτοιμος να μου αδειάσει την ταμειακή μηχανή» λέει ο κ. Κλούρας και συνεχίζει:

«Δυστυχώς, και ειδικά στις μέρες που ζούμε, δεν μπορούμε να βγούμε από το μαγαζί μας ούτε για λίγα λεπτά, αφού πολλοί είναι εκείνοι που καιροφυλακτούν και εισβάλουν σ’ αυτό την κατάλληλη στιγμή. Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, αναγκαζόμαστε να μένουμε καθηλωμένοι εντός του καταστήματος, μην μπορώνντας να πεταχτούμε ούτε μέχρι απέναντι. Δηλαδή, είμαστε υποχρεωμένοι να φρουρούμε τα μαγαζιά μας, όσο μπορούμε βέβαια, γιατί αν μας τύχει κάτι πιο σοβαρό, δηλαδή η περίπτωση ληστείας, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν επικίνδυνα».

Μεγάλο δέλεαρ για τους ληστές και τους κλέφτες αποτελούν και τα περίπτερα. «Μπορούν ακόμη και να μας σκοτώσουν για λίγα ευρώ, γι’ αυτό και προτιμάμε να τους δίνουμε είτε χρήματα είτε αντικείμενα», λέει στην «Espresso» ο περιπτερούχος Νικόλαος Φωτεινός που διατηρεί περίπτερο επί της λεωφόρου Αλεξάνδρας, στα Εξάρχεια, το οποίο πριν από λίγο καιρό βρέθηκε στο στόχαστρο ληστών - τι και αν αυτό βρίσκεται σε έναν από τους κεντρικότερους δρόμους της Αθήνας. «Ηταν λίγο πριν τις τρεις τη νύχτα, ώρα που ο συνάδελφός μου μάζευε τα πράγματα του περιπτέρου και ετοιμαζόταν να το κλείσει.

Την ώρα που πήγε να βγει έξω, δύο ληστές τον περίμεναν έξω από την πόρτα. Μόλις τους είδε με τα όπλα στα χέρια, προσπάθησε να κλείσει την πόρτα, αλλά δεν τα κατάφερε, καθώς οι ληστές είχαν ήδη προλάβει να βάλουν το όπλο τους εντός του περιπτέρου» λέει ο κ. Φωτεινός και συνεχίζει: «Στη συνέχεια οι δράστες μπήκαν στο περίπτερο και τον χτυπήσανε. Συγκεκριμένα, του σπάσανε τη μύτη προκειμένου να τους αποκαλύψει πού βρίσκονταν οι εισπράξεις της ημέρας. Τελικά, αφού έβλεπαν ότι δεν τα κατάφερναν, διέφυγαν και τελικά συνελήφθησαν. Αλλά και η σύλληψή τους δεν έχει μεγάλο νόημα, αφού συνήθως τη γλιτώνουν ή κρατούνται στη φυλακή για πολύ μικρό χρονικό διάστημα».

Ο κ. Φωτεινός συμπληρώνει, αναφερόμενος και σε περιστατικά που έχει βιώσει υπό το φως της ημέρας: «Ακόμη και μέρα μεσημέρι έχω απειληθεί με μαχαίρι από αλλοδαπούς είτε για 10-20 ευρώ είτε για τσιγάρα και μπίρες. Φυσικά, η μοναδική επιλογή που έχω σε αυτές τις περιπτώσεις είναι να τους δώσω ό,τι μου ζητούν».

Πολλοί μικροπωλητές έχουν πέσει και θύματα κλοπών, η λεία των οποίων είναι είτε τρόφιμα είτε αντικείμενα ευτελούς αξίας. «Μια ημέρα έπιασα επ’ αυτοφώρω από τις κάμερες του μαγαζιού μου μια γυναίκα να μου κλέβει αναψυκτικά», λέει στην «Espresso» η ιδιοκτήτρια ψιλικατζίδικου στο Αιγάλεω, Φλώρα Ουζουνίδου και συνεχίζει: «Επίσης, πολλοί είναι εκείνοι που μου κλέβουν τα δώρα των περιοδικών και τρόφιμα, δηλαδή πράγματα εξευτελιστικής αξίας».

Πολλές φορές, όπως λέει στην «Espresso» ο Κυριάκος Κουρεμένος που διατηρεί φούρνο επί της οδού Αχαρνών, έχει δει τα αρτοποιήματά του να κάνουν φτερά από το μαγαζί του, γεγονός που του γεννά ανάμεικτα συναισθήματα. «Είναι πραγματικά λυπηρό να βλέπει κανείς ανθρώπους να κλέβουν ένα κέικ ή ένα τσουρέκι. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν ξέρεις πώς να αντιδράσεις, δηλαδή, αρκετές φορές νιώθεις και οίκτο, εκτός από αγανάκτηση».

Μάλιστα, στις υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας, όπως είναι ο Αγιος Νικόλαος που τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε γκέτο, οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων αναγκάζονται να κρύβουν ακόμη και τα προσωπικά τους αντικείμενα όταν πηγαίνουν στον χώρο εργασίας τους. «Δυστυχώς, η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο, και ιδιαίτερα σε αυτή την περιοχή» λέει η Παρασκευή Δήμου, υπεύθυνη ψησταριάς της περιοχής και προσθέτει: «Δεν είναι λίγες οι φορές που τα πράγματά μας, όπως κινητά τηλέφωνα και δερμάτινα μπουφάν, γίνονται λεία των κλεφτών.

Ολα γίνονται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, μπαίνουν ξαφνικά και αρπάζουν ό,τι βρουν μπροστά τους. Ερχόμενοι λοιπόν στη δουλειά μας είμαστε αναγκασμένοι να κρύβουμε τα πράγματά μας, αλλά και καθημερινά να κάνουμε τον σταυρό μας προκειμένου να μη βιώσουμε κάτι πιο σοβαρό και επικίνδυνο».

Espressonews.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

To sxolio sas!!

Αναγνώστες

Ο Admin δεν ευθύνεται για το περιεχόμενο των post στο blog.